Roza Zərgərli əli günahsız azərbaycanlıların qanına batan qatil Kadırovla niyə görüşməlidir?
Cəmiyyət olaraq ən böyük bəlamız, təəssüf ki, unutqanlığımızdır. Biz elə bir sürətlə keçmişi rəflərə qaldırıb toz basmasına göz yumuruq ki, sanki dünən baş verən faciələri, şəhid qanlarını, siyasi cinayətlər və ya milli ləyaqətimizə toxunan məsələləri heç olmamış kimi yaddan çıxarırıq.
Millilikdən, vətəndən, dövlətçilikdən və xalqın ali mənafeyindən dəm vuranların, yeri gələndə kürsülərdən pafoslu çıxışlar edənlərin, ən kritik məqamlarda nəyinsə naminə öz ideyalarını necə ayaqlar altına aldıqlarını görmək, təəssüf ki, artıq adi bir hala çevrilib.
Müğənni Roza Zərgərli Çeçenistan lideri Ramzan Kadırovla görüşüb. Hansı Kadırov? O Ramzan Kadırov ki, Çeçenistanda repressiyaları, qəddarlığı ilə hökm sürür, adı dünya mediasının qara siyahılarından düşmür, öz xalqına belə qorxu salan, Putinə ən sadiq “dəmir əl” kimi tanınan adamdır bu. Cəmi bir il yarım əvvəl, 2024-cü ilin dekabrında məhz onun idarə etdiyi ərazidə Azərbaycan təyyarəsi vuruldu.
Onlarla həmyerlimiz həlak oldu. Bu adamın onlarla günahsız azərbaycanlının qanına əli batıb. Müğəninin bu rahatlığı cəmiyyətin mənəvi aşınmasının və dözümlülük limitinin göstəricisidir.
Lap digər məqamı kənara qoysaq, bu fiqurla "dostluq" etmək, onunla eyni süfrəyə oturub səmimi şəkillər çəkdirmək, nəticə etibarilə onun təmsil etdiyi və yaratdığı o qaranlıq sistemə bir növ haqq qazandırmaq deməkdir.
Vətəndən, millətdən danışan kəs, öz şəxsi reytinqini, pulu milli maraqlardan üstün tutmamalıdır. Əgər bir şəxs sənətçidirsə, bu, onun vətəndaşlıq məsuliyyətindən azad olması demək deyil. Sənətçi cəmiyyətin vicdanı olmalıdır.
Dünən pislədiyimiz, qınadığımız və ya xalqın düşməni elan etdiyimiz bir şəxslə bu gün "hə, nə olsun?" deyib dostluq ediriksə, deməli, bizim heç bir prinsipimiz və milli dəyərimiz yoxdur.
Vətən və millət kimi müqəddəs anlayışlar hər kəsin dilində bir şüara çevrildikdə, onların dəyəri də aşınır. İnsanlar artıq kimin səmimi, kimin "rol oynadığını" ayırd edə bilmir.
Roza Zərgərli bir çoxları kimi Vətən Müharibəsi dövründə, 44 günlük müharibədə cəhbə xəttinə yardımları ilə ən "gözə girən" adamlardan biri idi. Bir çoxları kimi o da, bu vəziyyətdən istifadə edib reytinq qazandı.
Biz unuduruq ki, bu gün bağışladığımız və ya göz yumduğumuz hər bir hərəkət, gələcəkdə daha böyük haqsızlıqların bünövrəsini qoyur.
Roza Zərgərli və ya bir başqası öz şəxsi həyatında, dostluq dairəsində istədiyi şəxslə görüşməkdə azaddır. Lakin bir ictimai fiqur kimi, sizin hər bir addımınız xalqın gözü önündədir. Əgər siz daim "vətən" deyə qışqırırsınızsa, o zaman vətənin düşməni olan, onun dəyərləri ilə ziddiyyət təşkil edən qüvvələrlə "qardaşlıq" etmək, onunla əl sıxmaqdan şərəf duymaq hansı dəyərə sığır?
Əgər biz Kadırov kimi bir qatillə qucaqlaşıb, sonra da televiziyada "Vətən sağ olsun" deyə biləcək qədər ruhsuz olacağıqsa, o zaman cəmiyyət qarşısında milli-mənəvi dəyərlərdən dəm vurmağın heç bir mənası qalmır.
Jalə Rövşən
